News Report 07
News Report - Formido Final Races Circuitpark Zandvoort
12 oktober 2010, Auteur: Ronald van Ooijen, coureur (325)
Hallo allemaal,
Het YTCC seizoen 2010 is afgelopen weekend (8, 9 en 10 oktober) tijdens de Formido Final Races op Zandvoort helaas afgesloten. In een weekend met prachtig mooi weer werden door alle rijders van de equipe Jaronn goede prestaties neergezet en was het weer vreselijk gezellig. Zoals de andere keren dit jaar, hieronder een verslag hoe het weekend verliep.
Donderdag 7 oktober 2010
Dit keer een soort “thuisweekend” voor het hele Youngtimerveld, want het was het bestuur (en m.n. Randall) gelukt om een plekje te krijgen op een zg. A-evenement, de Formido Finale Races. Dat betekende een volle paddock met uiteenlopende autosportklassen die tezamen de top van de Nederlandse autosport vormen en vaak te zien zijn in de autosportuitzendingen van RTLGP (RTL7). En op basis van alles wat de Youngtimers met zich meebrengen, misstond ons hele groep auto’s beslist niet, we hadden zelfs het grootste startveld van het weekend.
Doordat we nu niet erg vroeg van huis hoefden, zou de equipe z’n tenten op donderdagavond op de paddock gaan opzetten. Er was echter nog een klusje te doen. Op de vrijdagmorgen zou Randall de groene Alpine nog moeten gaan halen in Oudenbosch (bij Roosendaal), want daar werd een handgemaakte speciale (en stillere) uitlaat onder de Alpine gezet. Niet handig op een drukke vrijdagmorgen, dus ben ik donderdagavond de auto in Oudenbosch gaan halen en heb die meegenomen. Het werd wel een latertje, maar toen ik rond kwart voor 11 ’s avonds op het circuit aankwam, stond het grootste deel van de tenten al klaar en kon de Alpine met z’n mooie nieuwe en stille uitlaat overdekt worden gestald. Samen met Jan ben ik in de vrachtwagen blijven slapen, de rest woont dermate dichtbij, dat die lekker thuis gingen slapen.
Vrijdag 8 oktober 2010
Op de vrijdagmorgen konden we betrekkelijk rustig aan doen met het opstaan, want de “officiële” traing zou pas ’s middags om 15:50 uur plaatsvinden. Maar Ruben wilde nog wat banden testen op zijn M3 en ik had Ron eerder dit jaar beloofd dat hij nog eens wat rondjes in mijn M3 mocht rijden, dus een eerdere testsessie (om 11:40 uur) was daar de uitgelezen mogelijkheid voor. Marcel (TIM Tuning) kwam de auto om 11 uur brengen en zodoende hebben we op ons gemak de training gedaan en even gekeken of we toch nog iets aan de auto wilden veranderen. Het rijden met de M3 is voor herhaling vatbaar wat Ron betreft, maar dat de auto toch ook wel erg anders rijdt dan een Alpine is natuurlijk ook niet raar. Uiteindelijk leverde de test toch wel waardevolle informatie op om komende winterperiode eens over na te denken.
Na deze test werd de auto even goed nagekeken, zoals altijd, en klaargezet voor de training. Deze zou een eerste echte indruk moeten geven wat de combinatie van auto en rijder op Zandvoort kan bereiken als het gaat om rondetijden. Zoals al eerder te lezen viel, tot augustus hadden we een paar betrekkelijke (vanwege teveel geluidsproductie) rustige trainingen voordat we naar Assen gingen, een dag cursus, een sponsordag en een compleet verregende DNRT wedstrijd. Geen van allen gaven de mogelijkheid om te kijken waar we terecht zouden komen. Met de “oude” E30 van vorig jaar waren we op 2:05:552 uitgekomen, dus het zou wat sneller moeten kunnen en een 2:03 leek een mooi uitgangspunt. Dus de baan op en de banden goed op temperatuur krijgen, daarnaast rondje na rondje proberen sneller te gaan. Terugkijkend lukte dat voortreffelijk en gingen de tijden van 2:17, via 2:10 en 2:06 naar 2:03:06 en dat kon ik gelijk in de auto al zien. Dat gaf dus wel een goed gevoel, maar tegelijkertijd nog wat kans op verbetering en dus een poging om het overal net nog een klein beetje beter te doen. En toen stond er ineens een 2:01:576 op de klokken. Onverwacht snel en daarom eigenlijk wel superstoer dat het zo goed ging. Toch daarna even de pits in om de bandspanning en –temperatuur te controleren, waarna het nogmaals lukte om 2:04 en 2:03 te rijden. Volgens mij heb ik wel met een erg grote grijns rondgelopen, want op een vrijdagmiddag de oude tijd met 4 seconden verbeteren, dat had ik echt niet voor mogelijk gehouden.
Daarnaast heb ik ervan genoten hoe hard Ron met z’n groene Alpine rondjes aan het rijden was. Het was me snel duidelijk dat hij echt véél sneller was dan andere keren en nagenoeg dezelfde rondetijden al mij bleef rijden. Dat bleek later ook uit de tijden, en dus was Ron eigenlijk nóg beter bezig geweest dan ikzelf. Na alle ellende in de eerste races van het seizoen, gaat het nu dus super met dat gifgroene monster en z’n berijder. Randall bleef net boven de 2:00 steken, maar dat is minder dan een seconde boven z’n snelste tijd en goed voor een hoge klassering in de stand. Ruben was banden voor een leverancier aan het testen geweest en kwam dus nog niet tot de echte snelle ronden, maar dat was slechts een kwestie van tijd. Dit weekend deed ook Mathijs Bakker met zijn BMW E30 mee in ons team, als extraatje om lekker te rijden, want daarnaast had hij zijn verplichtingen in het Dutch GT4 kampioenschap waarin hij met een Porsche rijdt. Mathijs kan superhard met de E30 rondjes rijden en kwam ook tot een zeer goede 2:04:5.
Zo begon het racedeel van het weekend dus erg goed voor alle rijders. Bij terugkomst werden de auto’s wederom nagekeken en klaargezet voor de volgende (wat drukkere) dag. Tegen etenstijd had Ine een grote pan met chili con carne gemaakt, waar alle aanwezigen heerlijk van hebben zitten eten. Natuurlijk werd er nog wat nagepraat, maar gingen de meesten toch wel redelijk bijtijds richting bed (thuis of in de vrachtwagen), want de zaterdag zou wel een relatief drukke dag worden.
Zaterdag 9 oktober 2010
Dit weekend zouden we op zaterdag om 9:30 uur de kwalificatie rijden en 14:30 de eerste race. Maar voorafgaande aan de kwalificatie moest natuurlijk iedereen eerst naar de verplichte rijdersbriefing. Dus daar zaten we met z’n allen om 8:30 uur en werd door de wedstrijdleiding uitgelegd waar we dit weekend allemaal rekening mee moesten houden. Iedereen knikte .. maar een volgende keer zal er toch iets nadrukkelijker worden gevraagd of dat echt zo is.
Waarom ? De afspraak was dat we op het binnenterrein aan de achterzijde van het circuit zouden opstellen voor de kwalificatie. Dat kwam wel goed. Maar we zouden de baan op gaan en direct de pitsstraat in om daar te wachten totdat de lichten van de pitsstraat op groen zouden gaan. Echter, een paar slaapkoppen reden dus direct door, onder de rode lichten en terwijl er rode vlaggen werden gezwaaid. Tja, en dat zijn dingen die echt niet mogen of kunnen. Dus dat betekende een slechte beurt voor de YTCC-rijders. Gelukkig had het verder geen consequenties en konden we daarna alsnog ons best doen om in een sessie van 25 minuten een goede tijd neer te zetten. Dat een paar supersnelle Porsches de toon zouden zetten werd al snel duidelijk, want tijden van 1:54 tot 1:57 zijn voor de anderen nauwelijks haalbaar. Maar dat geeft niet, in een Youngtimerveld zitten nu eenmaal een aantal zeer verschillende raceauto’s en binnen het veld heeft ieder altijd wel een goed racemaatje.
Het lukte wonder boven wonder om eenzelfde opbouw voor elkaar te krijgen als tijdens de test, dus via 2:11, 2:10, 2:04 en 2:02 kwam de 2:01 weer in zicht. En jawel, de twee ronden daarna lukte dat en rolde er een 2:01:122 uit de bus. Daarna was het ook precies tijd en zo stond ik met deze tijd op een 7e startplaats, misschien wel een beetje tè hoog gezien allerlei dikke kanonnen die achter mij plaats namen. Randall was de beste van de Equipe met en 4e startplaats, natuurlijk had hij graag onder de 2 minuten gereden (2:00:010), maar voorlopig kunnen wij met de andere auto’s nog niet aan hem tippen. Ruben had met de vertrouwde slicks onder de auto ook de snelheid te pakken en werd 8e met een tijd van 2:01:673. Ron ging wederom super en scoorde met een 2:02:278 een 9e startplaats. Mathijs tenslotte wist met een 2:05:252 een 15e startplaats te scoren.
Met deze uitslag was iedereen dik tevreden en werd uitgekeken naar de eerste race. Natuurlijk werden de auto’s door Marcel, Jan, Ron, John en Dinand nog eens goed nagekeken en helemaal tiptop klaargezet voor die race. In de tussentijd werden de eerste gasten op de zaterdag al ontvangen, maar had iedereen het gevoel dat het nog wel betrekkelijk rustig was en bleef wat publiek betreft. Door de zaterdag heen bleef dat zo, pas op zondag zouden de wandelpaden druk bezet zijn en de tribune goed gevuld. Ondertussen kon naar wedstrijden van de Dutch-GT4, de Formule Ford, de Clio Cup, de Suzuki Cup of de driftseries worden gekeken.
Op tijd trokken de rijders hun raceoveralls weer aan en ging het hele Youngtimerveld naar de start van de eerste race. Een mooi zonnetje aan de hemel, lekker warm (oftewel bloedheet) in de auto, en natuurlijk allemaal voorzien van een gezond stukje spanning. Mijn start was zoals me (helaas) al een paar keer is overkomen, nl. een goed vertrek, maar uiteindelijk de versnelling niet goed van z’n twee in z’n drie kunne krijgen. En dat kost aanzienlijk aan snelheid en achter mij moest Ron helaas ook inhouden door mijn fout. Zo vlogen gelijk een aantal (volgens Ron 9 stuks J) auto’s ons voorbij. Maar ondanks alles ging iedereen goed door de eerste bochten en was de wedstrijd goed in gang gezet. Zelf kon ik redelijk goed door de bochten heen komen, maar met auto’s om me heen die een (flink) stukje hard gaan op de rechte stukken, is het heel lastig om (zonder grote risico’s te nemen) een plaats te verdedigen. Daarnaast blijkt dat je tijdens dergelijke “gevechten” op de baan geen van allen echt snel rijdt. Dat heeft tot gevolg dat aan de achterzijde ook nieuwe tegenstanders zich melden. Toch kan ik niets anders zeggen dan dat je in deze gevallen heerlijke wedstrijden kunt rijden. Kijk niet teveel naar rondetijden, maar rijd lekkere wedstrijdjes met elkaar, probeer de ander z’n plek af te pakken en dat zonder brokken te maken. Dus eigenlijk een kwestie van “leven en laten leven”. Dit past erg goed in het Youngtimerveld en daarom hebben we met een hele grote groep rijders (eigenlijk iedereen die tussen de 2:01 en 2:05 kan rijden) de hele wedstrijd door zicht op elkaar gehad en kansen om plaatsen te verliezen maar ook om ze te winnen. Ik ga het filmpje van die 1e race (in 2 delen) op Youtube zetten, zoek op www.youtube.nl maar eens naar “MyriadRacing” en vind daar ook deze video.
Aan het einde van de race werd ik als 12e geklasseerd, net achter Peter Aberkrom. Ik had graag nog een rondje extra gehad om te proberen wat dichterbij te komen, maar maakte helaas een schakelfout en verloor daardoor teveel om nog iets te kunnen proberen. Ron zat net voor Peter en heeft nagenoeg de gehele wedstrijd voor me gereden (zie ook het filmpje). Randall heeft de hele wedstrijd een leuk gevecht gehad met een Ed (in z’n Porsche 944 S2) en miste op minder dan 0,3 seconden de 5e plaats. Ruben had pech, want bij de start was hij per ongeluk tegen de handel van z’n handrem aangekomen en moest daardoor (met rokende remmen) de pits in, waardoor er niet meer dan een 22e plaats. Erik van de Ven nam het stuur van Mathijs over in de E30 (het tijdschema kwam zo uit, dat Mathijs niet met beide kon rijden) en werd 24e.
Het mag duidelijk zijn, veel vrolijke gezichten in de tenten van Equipe Jaronn, dagen zoals deze, zo zouden ze altijd moeten zijn !
’s Avonds werd bij Equipe Jaronn de BBQ aangezet en kwamen vele YTCC-collega’s lekker mee-eten. Daarna werd het feestje verder gevierd in de tent bij Paul Geeris, want Paul was vrijdag jarig geweest en had iedereen uitgenodigd voor een hapje en een drankje. Daar werd een klein vervolg gegeven aan lopende grappen tussen het team van Paul (met Thomas voorop) en Randall (natuurlijk met Randall voorop), door Porsche-rijder Thomas (die helaas veel pech had met z’n auto dit weekend) te voorzien van kleding van Equipe Jaronn en zijn transfer bekend te maken (zelf op de internetsite van Equipe Jaronn). Aan de andere kant werd monteur Jan voorzien van kleding van Team Geeris … dus voldoende redenen om lol over te maken. Overigens was het natuurlijk nog wel steeds 2-0 voor ons door de acties in Zolder (bestickeren straat Porsche van Thomas en tenten van team Geeris) en Nürburgring (“beslaglegging” op alle spullen van Team Geeris), en het leek er sterk op dat dat zo zou blijven. Het was uiteindelijk wel na middernacht toen de tenten werden dichtgeritst en het stil werd op de paddock.
Zondag 10 oktober 2010
Voor de Youngtimers stond op zondag race 2 op het programma, waarvoor “pas” om 12:15 uur opgesteld moest worden. Daarom werd er met nagenoeg de hele Equipe ’s morgens gezellig ontbeten en kwamen de gasten stuk voor stuk binnendruppelen na vele bezoekjes van de teamleden aan de poort om de toegangskaartjes over te dragen. De zon scheen alweer vroeg en in het zonnetje was het goed vertoeven. Tussendoor nog wat wedstrijden kijken, maar na de koffie werden de raceoveralls weer uit de tassen gehaald en de voorbereiding gestart.
Dit keer zou het allemaal verre van soepel verlopen. Voor een goed gevulde tribune liepen dit keer, en dat is eigenlijk voor het eerst, de startprocedures volkomen verkeerd. Eerst werden we voor een halve opstartronde weggestuurd (dus halverwege het circuit een soort afkorting nemen en dan terug naar de startopstelling), en toen we eigenlijk de “echte” opwarmronde gingen doen, dachten de eerste 5 rijders dat de race al begonnen was. Dus die gingen er in volle vaart vandoor, daarachter werd door de rest echt een opwarmronde gereden. Omdat het zo natuurlijk niet goed ging, werd de rode vlag op alle baanposten gezwaaid en moesten we stoppen op bij de start (zoals we dus al eerder waren opgesteld). Toen bleken die eerste 5 niet gestopt te zijn en dus een nog grotere verwarring.
Al met al dus foutjes aan zowel rijders- als organisatiezijde, waardoor we pas bij een derde poging goed van start gingen. Dit keer had ik gelukkig geen problemen met die derde versnelling, maar helaas zaten er in het achterveld nog een wel een paar hele snelle Porsches die als een speer uit de startblokken komen. Dus werd het een kwestie van aansluiten en proberen een aantal goede rondjes eruit te persen. Maar net als in de eerste race, als er geen vrije baan voor je is, dan ben je dus voor een deel afhankelijk van degene die voor je rijdt. En gaan die net even te langzaam door de bocht, dan kost dat nog eens extra tijd die je niet kunt inhalen op pure snelheid. Zo konden o.a. Ruben en Jordan (in een Toyota Supra) me nog voorbij. Halverwege de race begon ik eindelijk meer kansen te krijgen, want voor me zag ik een aantal auto’s veel minder grip krijgen bij het remmen en in de bochten, terwijl ik daar juist wel lekker doorheen kwam. En juist op dat moment kregen we een safety car in de baan, want in de Tarzanbocht hadden een 4-tal auto’s uit het achterveld elkaar geraakt, lag er een flink oliespoor en stond er een auto in de grindbak. Het inzetten van de safety car ging helaas ook niet goed, die miste de eerste 2 auto’s en dus zat er een Volvootje vooraan het veld. Al met al duurde de situatie 3 ronden en mochten we, voor velen onverwacht, zomaar weer de race starten. Die allerlaatste ronde kon ik Mathijs net niet meer terugpakken (die had wel goed op zitten letten en kon op z’n Toyo-banden direct hard rijden, terwijl de meesten op slicks inmiddels te koude banden hadden voor goede rondetijden). Zo eindigde het seizoen dus wel een beetje chaotische en slordig, maar dat moet uiteindelijk niet een superleuk weekend teveel beïnvloeden. Uiteindelijk leverde de laatste race van het seizoen dus een 15e plaats op, ééntje achter Mathijs. Randall werd 7e (met een klein beetje schade na een aanvaring met een Porsche aan het begin van de race), Ron 9e en Ruben 10e.
Naast bovenstaand verhaal hebben we over deze tweede race een erg leuk verslag in beeld. Want op het circuit worden de wedstrijden van de andere klassen opgenomen t.b.v. het Tv-programma van RTL7/RTLGP. Dus hebben ze ook een uitzending gemaakt van onze race. Of deze verder ergens gebruikt gaat worden, dat is (nog) niet bekend, maar op de site van CPZ kun je de race zien alsof je TV zit te kijken, dus incl. commentaar. Het geeft erg leuke beelden hoe het er allemaal uitziet en hoe het eraan toe gaat tijdens de race, beelden die we zelf nooit zo zouden kunnen (laten) maken. Dus eigenlijk voor YTCC-begrippen een uniek stukje beeldmateriaal en ik zou je aanraden er eens naar te kijken (dubbelklikken op de video zou de video schermvullend moeten maken): Klik hier voor de video.
Ondertussen was er nog wat anders gebeurd, iets wat uiteindelijk wel onverwachts kwam en erg leuk uitpakte. De mannen van Paul Geeris onder aanvoering van Thomas, hadden de “verkoop” van de Equipe voorbereid. Terwijl wij in de auto zaten om binnen enkele minuten het circuit op te gaan naar de startopstelling, werden de auto’s voorzien van stickers met TE KOOP erop en kregen onze monteurs T-shirts aan met TE KOOP. De monteurs van Geeris hebben gelijkertijd de tenten, de gereedschapskisten, de camper, enz. enz. voorzien van diezelfde stickers en zijn vervolgens pamfletten uit gaan delen op de paddock. Dus het werd drukker en drukker in en om de tenten, want vele bezoekers waren in de veronderstelling dat het echt waar was. Een zeer geslaagde grap van onze racevrienden en zo hebben ze toch de stand naar 2-1 weten te tillen op een moment dat niemand daar meer rekening mee had gehouden.
Rond 3 uur werden de prijzen voor dit weekend uitgereikt, ondertussen werd er op allerlei plaatsen op de paddock alweer hard gewerkt om de spullen in te pakken en de weg naar huis te aanvaarden. Zo eindigde dit YTCC seizoen wel met een (letterlijk en figuurlijk) prachtig mooi weekend en gaan de auto’s nu de winterstalling in.
Verder wil ik afsluiten met een stukje tekst uit een mail van Randall aan zijn sponsoren en aan de volgers van Equipe Jaronn, want ik ben daar best trots op en beter had ik het niet kunnen verwoorden: “Ronald van Ooijen liet zien na zijn successen in de 325 ook een beest als een M3 goed te kunnen temmen. De progressie die hij dit jaar heeft gemaakt in zijn rode duivel is enorm te noemen. Hier en daar is hij nog een beetje te lief op de baan, ook eigenlijk in een YTCC veld wel heel erg oke, maar met de rondetijden die hij laat zien is niets mis. En het belangrijkste Ronald komt iedere keer met een big smile uit de auto en daar gaat het tenslotte om nietwaar.”
Thanks Randall !! Daarnaast mogen we niet vergeten dat Marcel van TIM Tuning het gehele jaar voor een super autootje voor me heeft gezorgd. Gekocht in het begin van het jaar, heeft hij ‘m van een “aardig karretje” klaargestoomd tot een “super karretje met een heel goed brommertje” voor dit werk en vanaf het begin heb ik er heerlijk mee kunnen racen zonder enige zorg te hoeven hebben over z’n welzijn. Marcel, hele grote complimenten en bedankt voor al het werk en de inzet.
In november komt iedereen van het YTCC dan nog een keer bij elkaar om de winaars van de verschillende divisies over het jaar heen te huldigen (zeg maar een soort algemeen klassement) en gelijk te horen hoe het staat met de voorbereidingen voor het volgende seizoen en naar welke circuits we dan waarschijnlijk toe gaan. Dus zal dit waarschijnlijk niet de laatste nieuwsbrief zijn van dit jaar, dus tot over een paar weekjes,
Ronald
Ter afsluiting een samenvatting van de racedata:
De data vppr 2011 volgt binnenkort.
